"My alone feels so good, I’ll only have you if you’re sweeter than my solitude."

(Source: ikenbot)

(Source: isabels-inspiration)

Kaibigang Bloggers, Tara na at Maghatid ng Saya

5.22.2013

Notebooks, check. Pens and pencils, check. Erasers and sharpeners, check. Crayons and markers, check. Halos kumpleto ka na sa school supplies, e sila kaya?

Sino nga ba sila? Sila ang mga orphans na kasalukuyang tumutuloy sa Damas Filipinas, Paco, Manila.

Ang Piso Para Kay Toto 3 (PPKT 3) ay naglalayong bigyang saya ang mga bata sa Damas Filipinas sa pamamagitan ng pagbibigay sa kanila ng school supplies kit para sa darating na pasukan at isang araw na puno ng saya kasama ang mga bata.

So, kung mahilig ka sa bata o sa pagtulong sa kapwa sa maliliit na paraan, o dahil gusto mo lang talaga, maaari kang sumali sa amin! Ang PPKT 3 ay isang effort para sa adbokasiyang mapaligaya ang iba’t ibang mga batang nangangailangan sa maliliit na paraan. Ang adbokasiyang ito ay bukas sa lahat ng interesado, at lubha kaming nagpapasalamat sa kung sino man ang may balak tumulong.

Paano nga ba pwedeng tumulong sa PPKT3? Mayroong apat na paraan:

• Magdonate ng mga lumang libro, damit, o ano pa man na maaari nating ibenta sa online rummage sale. Ang lahat ng gamit ay magkakahalaga ng isang daang piso, kahit anong uri pa man ng gamit ito.
• Sumama sa June 8 sa Luneta. Bilang tradisyon na ng PPKT, ang lahat ng bloggers na pupunta ay pagpa-partner-parterin. Sama sama ang lahat na manghihingi ng barya-baryang donasyon o limos sa mga taong nagdadaan sa Manila. Bakit limos? Dahil dito tayo nagsimula. Ginusto nating maranasan ang hirap ng mga batang nanlilimos upang mas maintindihan natin ang kanilang mga pinagdadaanan.
• Sumama sa June 9 sa Damas Filipinas, 12 ng tanghali, upang magprepara at makipagbonding sa mga bata ng Damas Filipinas. Magpapakain at magbibigay ng mga regalo, makikipaglaro, tawanan, kantahan at sayawan sa mga bata. Siyempre, gusto rin nilang makilala ang mga ate at kuya nila.
• Maaari ring magdonate ng cash or goods, tulad ng school supplies para sa 50 bata. Ito ay lubhang magiging malaking tulong sa ating proyekto.

Diba? Madali lang sumama sa amin. Kung nakakasama ka nga sa maraming meetup upang magbigay ng ngiti sa mga kapwa bloggers, pwes, ngayon, pati ang mga bata ay mapapangiti mo rin. Hindi ba lubhang nakakataba ng puso ang masabihang “salamat ate, salamat kuya” kasama angg mga bungisngis ng mga bata. Para sa akin, ito ang isa sa pinakamahusay na paraan upang tapusin ang summer vacation at simulan ang school days.

Ano pa ang hinihintay mo? Sali na!

Kung mayroon man kayong mga katanungan o nais iparating sa amin, huwag mahiyaang kausapin kami nila Kin(monkeyymanwhore) at 0915 870 8757, Ran(randooomed) at 0926 804 5540, Melai(whereislemon) at 0916 872 9000, or Jake(jakepullsthetrigger) at 0917 836 9605.

Muli, kami ay lubhang nagpapasalamat sa inyong mabubuting puso na tulungan ang mga bata sa Damas Filipinas. Magandang hapon.

All proceeds and donations will go to the children of Damas Filipinas. Everyone and everything that will be a part of this effort is out of self will and good faith. All expenses will be documented for transparency, if possible.

(Source: jakepullsthetrigger)

Throwback Thursday! MICROSCOPIC DAW KASI. HAHAHAHAHAAHAHAHAHA ARE YOU BRAVE ENOUGH TO LET ME SEE YOUR PEACOCK? 

Changed my avatar!

This photo was taken around 2 days before Paskuhan. Naalala ko, eto yung time na first time kaming nakumpleto ng Sisterhood ko and we decided to hangout around UST and check out the pretty Christmas lights. Nasa field kami at napagtripan namin yung nananahimik na cone. Paramihan daw ng gamit dun sa cone. Whose line is it anyway ang peg! And here’s my poor attempt at using the cone as a telescope. Syempre nayupi sya. Di ko naman kasi inakala na ang bigat pala nun. Tapos ginawa ko rin syang ice cream at microscope! 

Oh, good times.

Kanina nagpunta kami sa Imus para asikasuhin yun finality ng anullment papers ng parents ko. Habang may inaasikaso si Mama, naiwan sakin yung buong file ng mga papeles simula noong unang hearing hanggang huli. So ayun, pinakialaman ko. Sinimulan kong basahin at di ko inakala na ganoon pala ka-detalyado kapag nag-file kayo ng anullment. Mula sa kelan kayo nagkakilala, kelan kayo naging mag-bf/gf, hanggang sa kung kelan kayo unang nag-sex at kung ano ano pa. 

Ang dami kong nalaman na detalye na nalaman tungkol sa kanilang dalawa na para bang pakiramdam ko eh nakasakay ako sa time machine at pinapanood ko sila. Nakakatuwang experience, sobra! Kaso hindi ko natapos. Nasa bandang kalahati palang ako ay bigla nang dumating yung nanay ko. Sayang!

Parang ayoko na tuloy magpakasal. Kung iisipin nga, yung mga magulang ko, 7 years silang mag-syota, tapos halos 5 years din na mag-asawa. Sinong mag-aakala na sa hiwalayan lang din pala sila tutuloy? Ewan ko ba. Nakakaloka.

• Just a typical nursing student during the final grading period of a semester. 
• I borrowed my classmate’s phone and discovered that there is an app that allows you to become a zombie. AMAZEBALLS.
• I replaced my picture on my Mom’s contact list and yelled at me when she saw it. Mom: “ANO BA YAN?! NAKAKADIRI KA” Me: “Hala, cool kaya!”
• It’s cool, isn’t it? 
• While most zombies scream “BRAINS”, I scream “HEARTS!”. Okay, let’s just pretend that the organ I’m eating on the photo is a heart.
• COOL. Just can’t get over it.

This has got to be one of the most comforting songs ever. I fell in love with it the first time I heard it. This is the kind of song I would probably listen to while taking the bus and the rain is pouring real hard. Emotera.

My bed sheets feel empty
When you’re not home
Your heartbeat helps me sleep
Your breath soothes my soul

Baby, you’re all
Baby, you’re all
Baby, you’re all I’ve ever needed
You’re all I’ve ever needed

I love you more than I knew
I could ever love someone
And got it all so deep
I can barely even breathe
If I need a shelter from the storm

Baby, you’re all
Baby, you’re all
Baby, you’re all I’ve ever needed
Baby, you’re all
Baby, you’re all
Baby, you’re all I’ve ever needed

Every promise I made
Has lead us up to this day
Please, remember my love
When you’ve forgotten your way

And this ache in my heart
Makes me want to stand tall
I let them take me down
What if this isn’t my fault
Tell me it’s not my fault
Tell me it’s not my fault

Baby, you’re all
Baby, you’re all
Baby, you’re all I’ve ever needed
Baby, you’re all
Baby, you’re all
Baby, you’re all I’ve ever needed
You’re all I’ve ever needed

I love you more than I knew
I could ever love someone
Baby, you’re all
Baby, you’re all
Baby, you’re all I’ve ever needed

"She’s like smoke: you think you’re seeing her clearly enough, but when you reach for her there’s nothing there."

(Source: larmoyante)

Solicited Advice

Naalala ko lang nung isang beses, nagkukuwento sa akin ng problema yung kaibigan ko, tapos sabi nya sakin, “Uy, ano na? Mag-advice ka naman.” Nagulat ako sa sinabi nya dahil yun ang unang pagkakaton na may nagsabi sakin ng ganun, tapos nasabi ko nalang eh “Aaaah, ewan ko eh.”

Personally, wala akong bilib sa mga advice. Hindi naman sa hindi ko yun naaappreciate, pero minsan kasi parang feeling ko balewala lang yun. Kung iisipin mo naman kasi, kahit na anong sabihin ng ibang tao sayo tungkol sa sitwasyon mo, mararamdaman mo pa rin yung gusto mong maramdaman. Gagawin mo pa rin ang gusto mong gawin. Sasabihin mo pa rin ang gusto mong sabihin. At saka isa pa, sino nga ba naman tayo para magbigay ng payo sa isang tao? Lalo na kung hindi naman natin napagdaanan yung pinagdadaanan niya. 

Kaya nga ako, hindi ako nagpapayo kapag hindi naman hinihingi. Unang una, puro katarantaduhan lang naman kasi ang sasabihin ko. For example, “bahala ka sa buhay mo”, “buhay mo iyan gawin mo gusto mo”, o di kaya eh “iinom/iyosi nalang natin yan”. At pangalawa, ayoko talagang maki-alam dahil hindi ko alam kung saan makakarating yung mga salitang lalabas sa bibig ko. Hindi ko alam kung makakabuti ba mas lalong makakasama yun para sa kanya. Hindi naman sa wala akong pakialam sa mga kaibigan ko, pero mas gusto ko kasi na magkaroon sila ng sariling desisyon, at matuto silang panindigan yung mga desisyon na yun. 

Siguro ang pinakamagandang nagagawa ko lang para sa mga taong di ko mabigyan ng payo ay yung di ko sila iwan at samahan ko silang harapin kung ano man yung mga dagok na darating sa buhay nila. 

Pero hindi ko naman sinasabi na talagang kailangan wala nang pakialaman. Importante pa rin naman na malaman mo ang opinyon ng ibang tao, dahil malay mo tama nga sila. Hindi naman tayo perpekto para maging hari ng mga sarili natin. Basta, kung saan tingin mo mapapabuti o sasaya ka. Whatever floats your boat, my darlings. 

Just got home from PGH and Tagaytay! Sobrang sinusulit na ang bakasyon ko at bakasyon ni Mama. Hihi sobrang sarap ng kinainan namin nung lunch. Sa LZM sa Silang! The best ang bulalo and daing na bangus nila! Kaya eto empatso ang inabot ko. Sobrang sakit ng tiyan ko huhubels.

Say hi to my sistaru! Magkamukha ba kami?

"Most of the pain you’re dealing with are really just thoughts.. ever think of that?"

(Source: dharmasimulation)

From now on, I will speak my mind. Most of the time, I am guilty of suppressing my thoughts and just letting things go. I never lied, but I just kept quiet. Maybe I was just afraid of what others might think of me. Maybe I was just scared of the judgment that will come my way. But I think it’s about time I become true to myself. I will not hold back anymore. And besides, what’s the worst that could happen?

Nagtapos ang lahat sa di inaasahang pahanon
At ngayon ako ay iyong iniwan
Luhaan, sugatan, ‘di mapakinabangan
Sana nagtanong ka lang
Kung ‘di mo lang alam
Sana’y nagtanong ka lang
Kung ‘di mo lang alam